சனி, 17 ஏப்ரல், 2010

முடியுமா?

எல்லா stage'லயும் 
டான்ஸ் ஆடலாம்.. 
ஆனா கோமா stage 'ல 
டான்ஸ் ஆட 
முடியுமா?

நேத்து ராத்திரி


அப்பா: நேத்து ராத்திரி பரிச்சைக்கு படித்தேன்னு சொன்ன, ஆனா உன் ரூம்'ல லைட்டே எரியல?
 
மகன்: படிக்குற இன்ட்ரெஸ்ட்ல அதை எல்லாம் நான் கவனிக்கலப்பா!

என்ன கொடும சார் இது?....

 
ஒன்றுமே தெரியாத ஸ்டுடென்ட் கிட்ட கொஸ்டின் பேப்பர் கொடுக்குறாங்க...
எல்லாம் தெரிஞ்ச வாத்தியார்கிட்ட ஆன்சர் பேப்பர் கொடுக்குறாங்க...
என்ன கொடும சார் இது
?....

வெள்ளி, 16 ஏப்ரல், 2010

இனி அப்படி ஒரு படம் வருமா ?

                                   
நண்பா  "சலங்கை ஒலி"
படம் ரொம்ப பிடிக்கும் . .....
இனி அப்படி ஒரு படம் வருமா ?
என் வாழ்கை கதை  போல படம் இருக்கும் .
.

திங்கள், 12 ஏப்ரல், 2010

இது போதும் எனக்கு


நிலாத் தட்டு
நட்சத்திர சோறு
கைகழுவக் கடல்
கைதுடைக்க மேகம்
கனவின் விழிப்பில்
கக்கத்தில் நீ
இது போதும் எனக்கு

பூப்போன்ற சோறு
பொரிக்காத கீரை
காய்ந்த பழங்கள்
காய்கறிச் சாறு
பரிமாற நீ
பசியாற நாம்
இது போதும் எனக்கு

மூங்கில் தோட்டம்
மூலிகை வாசம்
பிரம்பு நாற்காலி
பிரபஞ்ச ஞானம்
நிறைந்த மௌனம்
நீ பாடும் கீதம்

இது போதும் எனக்கு 

பாலைவனம் கடந்து வந்தேன்

கட்டாந்தரையில் ஒரு துண்டை விரித்தேன்
தூக்கம் கண்ணைச் சொக்குமே அது அந்தக்காலமே..!
மெத்தைவிரித்தும் சுத்தப் பன்னீர்த் தெளித்தும்
கண்ணில் தூக்கம் இல்லையே அது இந்தக்காலமே..!
என் தேவனே ஓ தூக்கம் கொடு..!
மீண்டும் அந்த வாழ்க்கைக் கொடு..!
பாலைவனம் கடந்து வந்தேன்
பாதங்களை ஆற விடு

ஞாயிறு, 11 ஏப்ரல், 2010

எப்படி வெற்றி கிடைக்கும்.

''நான் வசந்தபாலன் ஆனது எப்படி?''

''என் அப்பா மின்சார வாரியத்தில் அக்கவுன்டன்ட். என் ப்ளஸ் டூ மார்க்ஷீட்டைப் பார்த்த பக்கத்து வீட்டுக்காரர், 'என்னப்பா, அக்கவுன்டன்ட் பையன் பியூன் வேலைக்குக் கூடத் தேற மாட்டான்போல!'ன்னு கமென்ட் அடிச்சுட்டுப் போயிட்டார். நிச்சயம் நான் பியூன் வேலைக்கு லாயக்கில்லாதவன்னு எனக்கும் அப்பவே தெரியும். ஆனா, அதை வாய்விட்டு அப்பாகிட்ட சொல்ல முடியலை. காத்துட்டு இருந்தேன்... எனக்கான காலம் வரும்னு காத்துட்டு இருந்தேன்!'' - கண்கள் பார்க்கிறார் வசந்தபாலன். 'அங்காடித் தெரு' வின் வெயில் ஆல்பம் புரட்டிய இயக்குநர். சின்சியர் சினிமா என்பதில் தீவிரம் காட்டும் படைப்பாளி!



''விருதுநகர்ல பாலமுருகனாப் பிறந்து வளர்ந்தேன். பள்ளிக்கூடப் பருவத்துல இருந்தே சிவப்புச் சித்தாந்தங்கள் மேல ஆர்வம். கம்யூனிஸம், மீட்டிங் மேடை, காரக் கடலை, கார்ல்மார்க்ஸ், மூலதனம், டி.ஒய்.எஃப்.ஐ., லெனின், இரவு நேர வாழ்க்கைன்னு வெறியோடு திரிஞ்ச நாட்கள் நிறைய. நாலு பேர் முன்னாடி கூச்சம் பார்க்காமப் பேசுற தால, பேச்சுப் போட்டிகள்ல மேடையேறிப் பழக்கம். இலக்கியச் சோலைன்னு ஒரு அமைப்பு, சுனைன்னு ஒரு பத்திரிகை, சமூக சேவைகள்னு பம்பரமாத் திரிஞ்சேன். காலேஜ்ல நல்லாப் படிக்கிற பையன் அப்பப்போ சினிமாவுக்குப் போற மாதிரி, அப்பப்போ காலேஜ் கிளாஸ் ரூம் பக்கம் ஒதுங்கி பி.எஸ்சி., பாட்டனி முடிச்சேன். நான் எம்.ஏ., இங்கிலீஷ் படிக்கணும்னு அப்பாவுக்கு ஆசை. 'ஆனா, என் ஆசை அது இல்லையே'ன்னு சென்னைக்குக் கிளம்பிட்டேன். இங்கே கால்வெச்ச பிறகு தான் தெரிஞ்சது... சென்னை எவ்வளவு பிரமாண்டம்னு. ஓர் அப்பாவியை சென்னையின் ஒவ்வொரு தினமும் வெறிகொண்டு துரத்தும். என்னையும் துரத்துச்சு!


வளசரவாக்கத்துல சவுண்ட் எஃபெக்ட்ஸ் முருகேஷ் வீட்ல தஞ்சமடைஞ்சேன். சின்னச் சின்ன வேலைகள். அடுத்து எடிட்டர் லெனின், வி.டி.விஜயன்கிட்ட சேர்ந்து 35 படங்கள் வேலை பார்த்தேன். அப்பதான் 'ஜென்டில்மேன்' பட வேலைகள் ஆரம்பிச்சது. ஷங்கர் சார்கிட்ட சேர்ந்துட்டேன். 'முதல்வன்' டிஸ்கஷன் சமயம் வரை அவர்கூடவே இருந்தேன்.



நாலு வருஷம் நாயாப் பேயா அலைஞ்சு திரிஞ்ச பிறகு, முதல் பட வாய்ப்பு கிடைச்சது. 2002-ல் 'ஆல்பம்' ரிலீஸ். கிட்டத்தட்ட என் வாழ்க்கையைத்தான் படமாக்கி இருந்தேன். அந்தப் படைப்புல இருக்குற உண்மை நிச்சயம் அதை ஜெயிக்கவைக்கும்னு எனக்கு நம்பிக்கை. ஆனா, படம் ஃப்ளாப். அந்த உண்மை சுட்டுச்சு. இண்டஸ்ட்ரியில ஷங்கர் சார் அசிஸ்டென்ட்னா கழுத்துல எக்ஸ்ட்ரா காலர் முளைச்ச உணர்வு இருக்கும். எங்களை யாரும் கட்டுப்படுத்த முடியாது. ஆனா, 'ஆல்பம்' படம் பண்ணப்போ, என்னைச் சுத்தி அவ்வளவு நெருக்கடி. அதுவரை எங்க அப்பாவைத் தவிர, என்னை யாரும் கட்டுப் படுத்த முயற்சித்தது இல்லை. ஆனா, அந்தச் சமயம் ஆளாளுக்கு என்னை கன்ட்ரோல் பண்ணிட்டு இருந்தாங்க. 'ஓ.கே. நம்மளைவிட அனுபவம் ஜாஸ்தி அவங்களுக்கு. நம்ம நல்லதுக்குத்தான் சொல்றாங்கபோல'ன்னு நினைச்சு, எல்லாத்துக்கும் 'சரி சரி' சொன்னேன். நான் நினைச்ச சினிமாவை எடுக்க முடியலை. ரெண்டு விஷயம் புரிஞ்சது. என்னதான் யதார்த்தமான படம் எடுக்க ஆசைப்பட்டாலும், அதுல மினிமம் சினிமா எலிமென்ட்ஸ் அவசியம். உலகமே உன்னைக் கடிவாளம் போட்டுக் கட்டுப்படுத்த நினைச்சாலும், உனக்குச் சரின்னு தோணுற விஷயத்தை, நீ ஆசைப்பட்ட விஷயத்தைச் செய்யத் தயங்காதே! ஆனா, இந்த விஷயங்கள் எனக்குப் புரிஞ்சுருச்சுன்னு யாருக்கும் புரியலை. அடுத்து படம் கிடைக்கலை.

இன்னொரு நாலு வருடம். துன்பங்களும் துயரங்களும் மட்டுமே துரத்தியடிச்ச காலம். முதல் படத்தைவிட, முதல் படம் சரியாப் போகாதவனுக்கு கிடைக்கிற ரெண்டாவது வாய்ப்பு குதிரைக் கொம்பு. என்ன பண்ணேன், ஏன் பண்ணேன்னு இப்பவும் ஆச்சர்யப்படுத்துற பல வேலைகளைப் பண்ணிட்டுத் திரிஞ்சேன். 'காதல்' படம் ரிலீஸாகி ஹிட். மனசுக்குள்ள எங்கேயோ ஒளிஞ்சு பட்டுப்போய்க்கிடந்த நம்பிக்கைச் செடி சின்னதாத் துளிர்த்தது. ஷங்கர் சார்கிட்டயே தஞ்சமடைஞ்சேன். 'வெயில்' அடிச்சது. 'பியூன் வேலைக்குக்கூட லாயக்கில்லை'ன்னு கமென்ட் அடிச்ச பக்கத்து வீட்டுக்காரர்ல இருந்து பலருக்குப் பதில் சொல்லிட்ட திருப்தி. அடுத்த படம் பத்தி யோசிச்சப்ப, நிறைய ஹீரோக்கள்கிட்ட இருந்து அழைப்பு. ஆனா, எனக்குக் கிடைச்ச ஸ்பேஸை மிஸ் பண்ணக் கூடாதுன்னு தோணுச்சு. 'அங்காடித் தெரு' புராஜெக்ட் ஆரம்பிச்சேன். 'அதான் உனக்கு சினிமா தெரியும்னு நிரூபிச்சுட்டல்ல! சூப்பர் ஹீரோ, நல்ல பேனர்னு படம் பண்ணி செட்டில் ஆக வேண்டியதுதானே?'ன்னு எல்லார்கிட்ட இருந்தும் அட்வைஸ். 'சரி சரி'ன்னு கேட்டுக்கிட்டேன். ஆனா, என் முடிவில் தீர்க்கமா இருந்தேன்.







நமக்கு இருக்குறது ஒரு வாழ்க்கை. அதுல எப்படி வாழ்ந்தோம்கிறதைவிட என்ன பண்ணோம்கிறதுதானே முக்கியம். 'உதிரிப் பூக்கள்', '16 வயதினிலே' படங்கள் ரிலீஸ் ஆனப்ப கூடவே நிச்சயம் வேறு பல படங்களும் ரிலீஸ் ஆகியிருக்கும்தானே. அந்தப் படங்கள் பேர் என்னன்னுகூட இப்ப யாருக்கும் தெரியாதே. 'நாயகன்', 'மனிதன்' ரெண்டு படங்களும் ஒண்ணாத்தானே ரிலீஸ் ஆச்சு. இப்பவரை எந்தப் படத்தை நாம சிலாகிச்சுட்டு இருக்கோம்? யதார்த்தமோ, கமர்ஷியல் சினிமாவோ எல்லாத்துக்கும் வலியும் வேதனையும் நிறைஞ்ச உழைப்பைத்தான் கொடுக்கிறோம். அதுல எது காலம் கடந்து நிக்கும்னு கொஞ்சம் யோசிச் சேன்!






என்னோட வளர்ச்சிக்கு அதிகாரபூர்வமா சவுண்ட் எஃபெக்ட்ஸ் முருகேஷ், லெனின், வி.டி.விஜயன், ஷங்கர் சாருக்கெல்லாம் நன்றிகள் ஆயிரம். ஆனா, இத்தனை தூரம் என்னை அடைகாத்து, அடையாளப்படுத்தியதில் என் இரண்டு நண்பர்களுக்குப் பெரும்பங்கு உண்டு. ஒண்ணாம் வகுப்பில் இருந்து இப்போ வரை நான் திரும்புறப்பலாம் என் தோளுக்குப் பக்கத்தில் இருக்கும் முருகன். சிலேட்டுல 'அ' போடுறதுல ஆரம்பிச்சு, வயசுக் காலத்துல ஆட்டம் போடுற வரை எப்பவும் கூடவே இருந்தவன். இப்போ நியூஜெர்ஸியில சாஃப்ட்வேர் இன்ஜினீயரா இருக்கான். இப்பவும் நான் பெருசா சம்பாதிச்சுடலை. ஆனா, எப்பவும் சம்பாதிக்காம இருந்த காலத்துல அவன் இல்லைன்னா... ஒண்ணு நான் தற்கொலை பண்ணிட்டு இருந்திருப்பேன். இல்லைன்னா ஏதாவது ஒரு கம்பெனியில கணக்கு எழுதி மேஜையைத் தேய்ச்சுட்டு இருப்பேன். எப்ப கேட்டாலும் டாலர்களில் பணம் அனுப்புவான். அந்த 'முருகன் டாலர்'தான் எனக்கு ஆதரவா இருந்துச்சு. 'எனக்குத் தெரியும்டா... உன்னால முடியும். நீ ஜெயிப்பேடா'ன்னு எந்தப் பிரதி பலனும் எதிர்பார்க்காம ஆறுதலும் தேறுதலும் சொல்லி என்னை அணைச்சுக் கொண்டுவந்தவன். எத்தனை தயக்கத்தோடு எப்போ உதவி கேட்டா லும், 'எவ்வளவு வேணும்?'னு மட்டும்தான் கேள்வி கேட்பான். லட்சங்களில் நீண்ட அவனோட நிதியுதவியைக் காட்டிலும், என் மேல அவன் வெச்சிருந்த நம்பிக்கை பல கோடி களுக்குச் சமம்.


 நண்பன் வரதராஜன். 'ஆல்பம்' பட சமயத்துல பழக்கமானவன். நிழல் மாதிரி கூடவே இருந்து நான் உடைஞ்சு விழாமப் பார்த்துக்கிட்டவன். கொஞ்சம் அப்பிடி இப்படி நான் தடம் மாறுறப்போ, என்னைத் திரும்ப உள்ளே இழுத்துப் போடுறவன். அந்த ரெண்டு நட்பும் இல்லைன்னா, நிச்சயம் இந்த வசந்தபாலன் இல்லை!''

கி.கார்த்திகேயன்,
Thanks:youthful.vikatan.com

சனி, 10 ஏப்ரல், 2010

“நீங்கள் சுலபமாக சம்பாதிப்பது எப்படி”


பணம் சம்பாதிப்பது சிலருக்கு வாழ்நாள் போராட்டம். சிலருக்கோ அது சுலபமான விஷயம். “நீங்கள் சுலபமாக சம்பாதிப்பது எப்படி” என்று அவர்களைக் கேட்கிறபோது, கிடைக்கிற பதில் வித்தியாசமானது!!



“குறிப்பிட்ட தொகையை சம்பாதிக்கும் வரை சிறிது காலம் மட்டும் சிரமப்பட்டேன். பிறகு அந்தத் தொகையை சாமர்த்தியமாக முதலீடு செய்தேன். முதலீடு வளர்ந்தபோது என் நிலையும் பல மடங்கு உயர்ந்தது” என்கிறார்கள்.


இதை நாம் குருட்டு அதிர்ஷ்டம் என்று கூறிவிட்டும் போகலாம். சாமர்த்தியம் என்று அடையாளம் கண்டு பின்பற்றியும் பார்க்கலாம்.


சரியாக முதலீடு செய்வதென்பது, ஒரு வலைதளம் தொடங்குவதற்குச் சமம். உங்கள் நிறுவனத்திற்கென்று ஒரு வலை தளத்தை நீங்கள் தொடங்கிவிட்டால் அதனை அவ்வப்போது பராமரித்தால் போதும். உங்களுக்காக உங்கள் வலை தளம் ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு நிமிடமும் இடைவெளி இல்லாமல் இயங்கிக் கொண்டிருக்கும்.






சாமர்த்தியமான முதலீடும் அப்படித்தான். உலக அளவிலான மாற்றங்களுக்கேற்ப பல சமயம் நீங்கள் எதிர்பாராத வேகத்தில் விசுவரூபமெடுத்து வளர்ந்து கொண்டிருக்கும்.






ஒரு முதலீடு வளர்வதென்பது ஆரோக்கியமானவர்களின் அங்க அவயங்கள் போன்றது. உங்கள் உடலின் அடிப்படை ஆரோக்கியத்தை மட்டும் உறுதிசெய்து கொண்டால் இருதயம், நுரையீரல், இரைப்பை, சிறுநீரகம் என்று உள்ளே உள்ள அவயங்களும் முறையாக இயங்குவதும் இரத்த ஓட்டம் சரியாக நிகழுவதும் எப்படி இயல்பாக நிகழ்கிறதோ அதே போல முதலீட்டின் மதிப்பும் வளர்ந்து கொண்டேவரும்.






பதினாறாவது வயதிலேயே சிறிய தொகை ஒன்றை சாமர்த்தியமாக முதலீடு செய்ய முற்பட்டு, அதன் வழியே அபார வளர்ச்சி கண்ட ஒரு சாதனையாளர், தன் முதலீட்டு அனுபவங்களை – அதில் முக்கியப்பங்கு வகித்த சமயோசிதத்தை – சாமர்த்தியத்தை நாம் நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளும்விதமாய் அருமையான புத்தகம் ஒன்றை எழுதியுள்ளார். “Invest the Happionaire way” என்ற புத்தகத்தின் ஆசிரியர் யோகேஷ் சாப்ரியா, சாமர்த்தியமான முதலீடு பற்றிய புத்தம்புதிய பார்வைகளைப் பக்கங்கள் தோறும் பதிவு செய்கிறார்.






“தினம் உங்கள் பணம் வேலைக்குப் போகிறதா?” என்ற கேள்வியை முன்வைக்கிறார் யோகேஷ். “பல நிறுவனங்களின் பங்குகளில் பணத்தை முதலீடு செய்ததன் மூலம், அந்த நிறுவனம் வேலை பார்க்கிறபோது தன்னுடைய பணமும் வேலை பார்க்கிறது” என்பது இவருடைய சித்தாந்தம்.






“பணத்துக்காக நீங்கள் வேலை பார்ப்பது போலவே பணம் உங்களுக்காக வேலை பார்க்கட்டும்” என்கிற யோகேஷ், தான் பங்கு வாங்கிய நிறுவனங்களின் தயாரிப்புகளை மட்டுமே வாங்குவதன்மூலம், தன்னுடைய செலவுகளின் வழியாகக்கூட தன் முதலீடு வளர்வதற்கு வழி செய்வதாய்ச் சொல்கிறார்.






உதாரணமாக, பற்பசை தயாரிக்கும் கோல்கேட் நிறுவனத்தில் பங்குகள் வாங்கியிருந்தால் இவர் பயன்படுத்துவதும் அதே பற்பசைதான்.






பதினாறு வயதில் முதலீடு செய்த யோகேஷ், பன்னிரண்டு வயதில் தொழில் தொடங்கிய அனுபவம் சுவாரசியமானது. அயல்நாட்டுப் பள்ளி ஒன்றில் படித்துக் கொண்டிருந்தபோது அந்தப் பள்ளியில் கண்காட்சி ஒன்று நடந்தது. மாணவர்கள் விற்பனை அரங்குகள் எடுத்து தயாரிப்புகளை விற்கலாம் என்றபோது, இந்தப் பன்னிரண்டு வயதுச் சிறுவன் பரபரப்படைந்தான்.






என்ன செய்யலாம் என்று எண்ண ஓட்டங்களில் இருந்தபோது இவரின் தங்கை தந்த எலுமிச்சைச்சாறு தொழில் தொடங்கும் தாகத்தைத் தணித்தது. “இந்தியன் லெமனேட் கம்பெனி” என்ற நிறுவனம் தொடங்க முடிவு செய்தான் சிறுவன். லெமனேட் தயாரிக்க, தன் சின்னத் தங்கையை சம்பளத்திற்கு நியமித்தான். அரங்க வாடகை, மூலப்பொருள் எல்லாம் சேர்த்து ரூ. 1000/- ஆனது. தன் திட்டத்தை நண்பர்களிடம் சொல்லி, பங்குகள் பெற்றான் சிறுவன். முதலீடு ஆயிரம் ரூபாய் – ஒரு கோப்பை எலுமிச்சைச்சாறு தயாரிக்கும் செலவு – ஒரு ரூபாய் – தயாரிப்பு அளவு – 1000 கோப்பைகள் – ஆதாயம் (முதலீடு போக) 4000/- ரூபாய்!






100 ரூபாய் முதலீடு செய்தவர்களுக்கு 500 ரூபாய் லாபம் தந்தபோது யோகேஷின் அசாத்திய ஆற்றல் அரும்புப் பருவத்திலேயே அடையாளம் காணப்பட்டது.






தன் சொந்த அனுபவத்திலிருந்தும் விரிவான தொழில் அனுபவங்களில் இருந்தும் ஏராளமான வழிகாட்டுதல்களை இந்த நூலில் யோகேஷ் வழங்குகிறார்.






ஒரு மனிதர் சாமர்த்தியமாய் முதலீடுகளைச் செய்ய பத்து முத்திரை வழிகாட்டுதல்களைப் பட்டியலிடுகிறார் யோகேஷ்.






1. நீங்கள் புரிந்துகொண்டு – பயன்படுத்தும் சேவைகளும் வணிகங்களும் உங்களுக்குப் புரியாதவற்றை விட பலமடங்கு மேலானவை.






2. தொழில் ஒன்று செய்தால் அதில் ஆதாயம் அவசியம்.






3. தொழில் ஒன்று செய்தால் அதில் வளர்ச்சி அவசியம்.






4. தொழிலை நடத்துபவர்கள் திறமையாகவும் நேர்மையாகவும் செயல்படவேண்டும்.






5. தனித்தன்மை வாய்ந்த தொழில் நிச்சயமாய் ஆதாயம் தரும். .






6. குறுகிய கால பரபரப்பைவிட நீண்டகாலம் நிலைக்கும் தொழிலை நிதானமாய்ச் செய்வதே நல்லது.




7. தொழில் பற்றியும் அதன் தயாரிப்பு பற்றியும் நீங்கள் ஏற்படுத்தும் நல்லெண்ணம் மிக மிக முக்கியம்.






8. உங்கள் தொழில் எப்படி ஆதாயம் பெற்றுத் தருகிறது என்பது உங்களுக்குத் தெரிய வேண்டும். கடினமான நடைமுறைகளை தவிர்ப்பது முக்கியம்.



9. செய்யும் தொழில் சந்தோஷமாகவும் ரசித்துச் செய்யும் விதமாகவும் இருக்க வேண்டும்.






10. குறுகிய சிந்தனைகளை விட்டுவிட்டு எல்லாத்திட்டங்களும் நீண்ட காலத்திற்கு உரியனவாய் அமையவேண்டும்.
Thanks:.namadhunambikkai.com



எப்படி இது சாத்தியம்

2 பில்லியன் டாலர் சொத்துக்களுடன் சன் குழும அதிபர் கலாநிதி மாறன் இந்தியாவின் பெரும் பணக்காரர்கள் பட்டியலில் 20வது இடத்தில் உள்ளார்
 
இத்தனை வெற்றிகளுக்கு மத்தியில் படு அமைதியாக, நிதானமாக இருக்கிறார் கலாநிதி மாறன். எப்படி இது சாத்தியம் என்று அவரிடம் கேட்டபோது, நான் போட்டிகளை சாதாரணமாக எடுத்துக் கொள்வதில்லை. அவர்கள் வளருவற்கு முன்பே வீழ்த்தி விட விரும்புவேன். அவர்கள் சிறியவர்களாக இருந்தாலும் சரி, பெரியவர்களாக இருந்தாலும் சரி, கவலைப்பட மாட்டேன் என்கிறார்
1993ம் ஆண்டு 25 பேர் அடங்கிய குழுவுடன், 86 ஆயிரம் டாலர் முதலீட்டுடன் தொடங்கப்பட்டது சன் டிவி. அந்த 25 பேரில் பலரும் கலாநிதியுடன் லயோலா கல்லூரியில் படித்த நண்பர்கள். அவர்களில் 20 பேர் இன்னும் கலாநிதியுடன் இருக்கிறார்கள்.

வேடிக்கை என்னவென்றால் சன் டிவியை ஆரம்பித்து விட்ட கலாநிதி மாறன் அதன் ஒளிபரப்புக்காக முதலில் அணுகியது ஜீ டிவியை. அவர்களின் டிரான்ஸ்பான்டர்கள் மூலம் பிற்பகலில் மட்டும் ஒளிபரப்பை மேற்கொள்ள அனுமதிக்குமாறு கோரினாராம் கலாநிதி.

இதற்காக சுபாஷ் சந்திராவை பார்க்க சென்றிருந்தார் கலாநிதி. ஆனால் அவரைப் பார்க்க அனுமதி கிடைக்கவில்லை. மாறாக ஒரு சாதாரண அதிகாரியைத்தான் கலாநிதியால் பார்க்க முடிந்தது. அந்த அதிகாரியோ, தமிழ் நிகழ்ச்சியையெல்லாம் யார் பார்க்கப் போகிறார்கள் என்று கூறி கலாநிதியின் கோரிக்கையை நிராகரித்து விட்டாராம்.

மனம் தளராத கலாநிதி அப்போது ஜீ டிவிக்குப் போட்டியாக இருந்த சிறிய சேனலான ஏடிஎன்-ஐஅணுகினார். அவர்களோ 3 மணி நேரம் ஸ்லாட் தருவதாக கூறினார். ஆனால் ஒரு மாதம் கூட தாக்குப் பிடிக்க மாட்டீர்கள் என்று அவ நம்பிக்கையுடன் கூறினார்களாம் கலாநிதியிடம்.

ஆனால் கலாநிதிக்கு நம்பிக்கை இருந்தது. தென்னிந்தியாவில் தமிழ் மொழிச் சானலை நிச்சயம் நடத்த முடியும், இந்தி ஆதிக்கத்தைத் தாண்டி வளர முடியும் என்று நம்பினார். மேலும் தென்னிந்தியர்களுக்குப் பெரும்பாலும் தமிழ் புரியும் என்ற காரணத்தினால் தமிழா, இந்தியா என்று வரும்போது நிச்சயம் தமிழைத்தான் அவர்கள் விரும்பிப் பார்ப்பார்கள் என்ற நம்பிக்கையம் கலாநிதியிடம் இருந்தது. அதுதான் கடைசியில் ஜெயித்தது.
.